احمد على بابائى

92

منتخب نهج البلاغه ( فارسى )

غلبه بنفس آنان كه به بند خواهش دل شده‌اند * از غلبه خود به نفس غافل شده‌اند و آنان كه توانايى فراوان دارند * در بند هواى نفس مشكل شده‌اند اذا اكثرت المقدرة ، و اذا ( إلخ ) هر گاه توانايى فراوان شود ، خواهش هاى بى جا كم گردد ، همانا كسانى كه دست يافته‌اند بر خواسته خويش بدنبال آن نروند چنان كه هر وقت خواهند خواسته مهيا خواهد بود كه بر آن توجهى ندارند و دليل قدرت بر آن است و كسانى كه آنچه را ندارند مى خواهند و بدنبال آن مى روند و ميل و رغبتى كه بر آن دارند و از ترس آنكه مايوس و نااميد از آن شوند با شدت و ميل تمام بدنبال آن مى شتابند زيرا قدرت داشتن از آنها دور گشته و خواهش هاى نفسانى بر آنها غلبه خواهد كرد و بدون اراده و فكر صحيح بدنبال آن مى روند و هر آنچه به آن برسند گويى به عقب رفته و از آنها كم گشته است و اعتياد بر آن پيدا خواهند كرد و بيهوده بدنبال آن مى روند كه هرگز بپيروزى نمى رسند و وقتى كه مرگ سر رسيد افسوس خورند كه ندامتشان بى سود ماند . پس : كسانى كه گرفتار خواهش دل باشند غافلند از غلبه خود به نفس و آنهائى كه توانايى بر آنها افزوده گردد مشكل است هواى نفس آنها را بسوى خويش بكشاند زيرا پيرو اراده قوى و نفوذ ناپذير خويش بوده در هر زمان كه خواهشى بر خويش كنند اندكى در فكر فرو روند و بدنبال آن نشتابند .